Kulaklarım adını hiç duymamış
Ve hiç tekrar etmemiş isminin ilk hecesini
Yalçın kayalarda akislenen seda gibi
Düşün ki
Düşüncelerimde hiç olmamışsın sen
Uğultusu avuçlarımda kalan rüzgar gibi geçmişsin.
Ay ışığına hasret yakamozlarının vuslatıymış
Tam yerine ve tan yerine vuran o umutlarının gölgesi...
Düşün ki
Bir sigara içimlik vakitmişsin
Ciğerime ecza diye dolan
Ya da uğrak bir giderlemeyen efkâr kahvehanesi...
Düşün ki
Bardakta eriyen; ebediyen beklemekmiş şeker sanılan
Kırık bir sandalyeymiş umutlarımı yasladığım...
Düşün ki
Bir uçurum dibiymiş bakışlarındaki o mana
Oyuncaksız kalmasıymış bir çoçuğun
Ya da bir annenin yavrusuna hasreti...
Düşün ki
Yanık bir Anadolu türküsüymüşsün
Çeşme başındaki güzel kızlara inat
Ve inat gurbetin tüm güzelliklerine...
...